پرهای یک پرنده نقش مهمی در حفاظت وایزوله کردن بدن آن دارد. ریزش شدید پرها یا آسیب دیده بودن آنها بر میزان تولید تاثیر می گذارد زیرا دراین صورت پرنده باید انرژی مضاعفی را ازمواد غذایی بگیرد وجایگزین گرمایی کند که ازدست می دهد.
▫️عدم توازن آمینواسیدهای موجود درخوراک، بویژه اسیدهای آمینه گوگرد دار مثل سیستئین ومتیونین، می تواند موجب غیرعادی شدن پرها ویا ظاهرغیرمعمول آنها شود. میزان بالای پروتئین درخوراک نیزممکن است موجب رشد سریع پرها ودر نتیجه ریزش آنها شود. توکسین T-2 نیز می تواند موجب کاهش کیفیت پرها شود.
اگرنواحی شكمی بدن ومخرج فاقد پرباشند، عمده ترین علت آن ممکنست وجود انگلهای خارجی مثل جربها (Mite) یا شپشها باشد.
کمبودکلسیم وبالا بودن بیش ازحد عنصر روی در خوراک هم می تواند از علل پر ریزی باشد.
پر ریزی فصلی از دیگر علل پرریزی است طیور درفصول مختلف سالیانه یک یا دومرتبه پر ریزی میکنند، معمولا فصل زمستان یکی از فصول پرریزی است.
پر ریزی رسیدن به سن بلوغ: طیورهنگام رسیدن به سن بلوغ پر ریزی میکنند (بلدرچین 35 تا 45 روزگی، مرغ 5 تا 8 ماهگی، بوقلمون 4 تا 7 ماهگی)
درمان پرریزی مرغ
درمان پرریزی مرغ به علت آن بستگی دارد. اگر پرریزی مرغ طبیعی باشد، نیازی به درمان نیست. اما اگر پرریزی مرغ ناشی از بیماری یا شرایط نامناسب محیطی باشد، باید علت آن برطرف شود.
در صورت پرریزی مرغ ناشی از بیماری، درمان باید توسط دامپزشک انجام شود.
در صورت پرریزی مرغ ناشی از کمبود مواد مغذی، باید رژیم غذایی مرغ را اصلاح کرد.
در صورت پرریزی مرغ ناشی از استرس، باید عوامل استرس زا را برطرف کرد.
پیشگیری از پرریزی مرغ
برای پیشگیری از پرریزی مرغ، باید موارد زیر را رعایت کنید:
مرغ ها را در محیطی تمیز و بهداشتی نگهداری کنید.
مرغ ها را با یک رژیم غذایی متعادل و کامل تغذیه کنید.
مرغ ها را در محیطی گرم و خشک نگه دارید.
از استرس در مرغ ها جلوگیری کنید.
مرغ ها را به موقع واکسینه کنید.
